Statiegeld zorgt er voor dat bijna alle flessen weer worden teruggebracht. Doordat de statiegeldflessen goed worden gerecycled geeft dat veel milieuwinst.

De inzamelresultaten voor plastic statiegeldflessen zijn ongekend hoog: meer dan 95% van de grote flessen voor frisdranken en water leveren we weer in.

Op kleine plastic flessen zit in Nederland nog geen statiegeld. Het gevolg is dat meer dan de helft van die flesjes niet apart wordt ingezameld. Honderden miljoenen flesjes gaan nog ‘gewoon’ de vuilnisbak in en worden daarna verbrand. En tientallen miljoenen flesjes worden op straat of in de natuur weggegooid.

Plastic flesjes veroorzaken daarmee hoge opruimkosten voor gemeentes. Ook veroorzaakt zwerfvuil veel dierenleed, doordat vogels en zeedieren de plastic afvalresten aanzien voor voedsel. En uiteindelijk komt veel plastic zwerfvuil terecht in de plastic soep, de drijvende vuilnisbelten in de oceanen.

Wanneer plastic flessen zonder statiegeld worden ingezameld kost het veel geld en moeite om de vervuilde en gemengde afvalstromen in te zamelen en te sorteren. De opbrengst van de uitgesorteerde kunststof is dan relatief klein. Met een statiegeldsysteem wordt alle kunststof gerecycled en is het recyclaat van hoge kwaliteit. Dat levert ruim twee keer zoveel geld op per kilo gerecycled materiaal en voorkomt veel CO2-emissies van nieuwe kunststofproductie.

Statiegeld op kleine flesjes voorkomt dus milieuschade én troep op straat.

Dat blijkt overal waar dat statiegeld is ingevoerd, van Zweden tot Australië en van Duitsland tot de Verenigde Staten. In New York is het statiegeldsysteem daarom vorig jaar nog sterk uitgebreid.

In Nederland is de invoering van statiegeld op kleine plastic flesjes nu al meer dan vijftien jaar vertraagd. Sinds de jaren negentig worden er steeds meer kleine plastic flesjes verkocht en komen er steeds meer in het zwerfvuil, ondanks allerlei afspraken, beleidsdoelstellingen en convenanten. En ieder jaar worden er meer van verkocht; de omzet is in tien jaar tijd meer dan verdrievoudigd. Die kleine flesjes kunnen gemakkelijk mee in het bestaande statiegeldsysteem en maken het zelfs goedkoper! Helaas is de statiegeldverplichting voor drankverpakkingen nog steeds niet van kracht.

Maar wij Nederlanders willen statiegeld. Onderzoek van TNS-NIPO laat zien dat maar liefst 73% van de Nederlandse bevolking het afschaffen van statiegeld een slechte zaak zou vinden en dat 71% ook op kleine plastic flesjes statiegeld wil. Er bestaat dus een groot draagvlak voor statiegeld.

Deze milieuwethouders steunen het statiegeldmanifest
Deze hoogleraren steunen het statiegeldmanifest

Voeg je toe aan deze helden! Teken ook de petitie op www.echteheld.nl

Tweet

Zwijndrecht als officiële ‘Fair Trade gemeente’ of misschien ook officiële ‘Millenium gemeente’… Dat is de wens van het Duurzaamheidsplatform. Een goed voornemen voor 2012!

Om deze titel te krijgen moeten gemeente, winkels, huishoudens en maatschappelijke organisaties voldoen aan voorwaarden waaruit blijkt dat zij actief iets doen aan noden in de wereld. Het Duurzaamheidsplatform wil graag een werkgroep starten dat Fair Trade stimuleert. De werkgroep inventariseert in overleg met de doelgroepen eerst wat er al is en wat beter kan. Daarna adviseert de werkgroep ondermeer de gemeente.

Doet u mee?
Het Duurzaamheidplatform zoekt leden voor deze werkgroep. U bepaalt met elkaar hoe veel en hoe vaak de werkgroep samenkomt, welke aanpak gevolgd wordt en met welke instanties gestart wordt. Het is leuke en concrete manier om lokaal een steentje bij te dragen aan de bestrijding van armoede en de onrechtvaardige verdeling in de wereld. Dus meld u aan!

Belangstellenden kunnen zich melden via duurzaamheidsplatform@zwijndrecht.nl.

Tweet

Kerstmis, het feest van licht in duisternis, roept de verwachting op van vrede en welbehagen. Juist vandaag kan het verlangen hiernaar ons helpen gevoelens van onvrede en onbehagen te overwinnen en ons in te zetten voor een leven in harmonie met de medemens en de natuur.

Velen in onze wereld leven in spanning en onzekerheid over het bestaan. Onrust en bezorgdheid om de dag van morgen overheersen ook in Europa en in óns land. Zorg is er niet alleen om individuele welvaart maar ook om het welzijn van allen en het beheer van de aarde. Met onze kostbare planeet wordt zorgeloos omgesprongen en wat zij ons geeft wordt slecht verdeeld. Armoede en ongelijkheid tasten de leefbaarheid aan en bedreigen maatschappelijke saamhorigheid. Zelfzucht en de hang naar overdaad maken blind voor schade aan onze natuurlijke omgeving en ondermijnen gemeenschapszin. Zicht op de eindigheid van wat de aarde ons kan geven en op de houdbaarheid van de samenleving raakt zoek.

Geen land kan er wél bij varen als mensen alleen zijn gericht op eigen gewin. Bij het bepalen van de waarde van alles moet daarom meer gelden dan geld alleen. Geldzucht en zich verrijken vervormen het doel van de economie. Aan de nood van hen die niet voor zichzelf kunnen opkomen mag niet worden voorbijgegaan. Allen moeten kunnen méédelen in welvaart zodat het menselijk welzijn steeds wordt verbonden met het algemeen belang. Bovendien moet in elke besluitvorming de kwaliteit van de toekomst meetellen. Die ligt in beschermen van natuur en milieu, respect voor het culturele erfgoed en onderkennen van de immateriële waarden die zin geven aan beschaving. Met de afwegingen die nu worden gemaakt staat ook het leven van wie na ons komen op het spel; niemand mag daarvoor de ogen sluiten. Met kennis en informatie kunnen wij ons wapenen. Daarmee mag niet angst de drijfveer worden maar een nieuw gevoel van universele verantwoordelijkheid.

In het Handvest voor de Aarde wordt dit uitgangspunt zo verwoord: “De aarde, ons thuis, is een unieke leefgemeenschap. De mondiale natuurlijke omgeving met haar eindige hulpbronnen is ons aller zorg. Bescherming van de vitaliteit, verscheidenheid en schoonheid van de aarde is een heilige opdracht.” ‘Duurzaamheid’ wordt dat vandaag genoemd. Dit vraagt niet alleen nieuwe eisen en regels voor houdbaarheid maar ook het bewust omgaan met al wat de natuur ons geeft. De aarde die het leven voedt maar niet voor zichzelf kan spreken, moet stem krijgen. In alle kleine en grote beslissingen zal die moeten doorklinken.

Bemoedigend zijn de vele initiatieven om goede voornemens in praktijk te brengen. Zuinig gebruik van energie en water ligt binnen ieders bereik. Kritisch en bewust kopen blijkt het hele aanbod van goederen en diensten te kunnen beïnvloeden. Ondernemers richten zich meer en meer op verantwoorde productie en houden rekening met de gevolgen voor het klimaat. Veel mensen spannen zich in voor natuurbehoud en leren kinderen oog te krijgen voor de onvervangbare schatten van de aarde. Ook voor de verbondenheid tussen landbouw en leefomgeving zetten velen zich enthousiast in. Op al die mogelijkheden kunnen wij elkaar aanspreken. Oude en nieuwe media informeren ons en roepen op om verantwoordelijkheid te nemen, elk op eigen niveau. Wat begint in het klein kan uitgroeien tot een nieuwe cultuur van zorg om de toekomst. Wie de wereld wil veranderen, moet nu eenmaal beginnen bij zichzelf.

Al die hoopgevende aanzetten tot verandering vanuit de maatschappij krijgen in het nieuws minder aandacht dan de zorgen om geld en goed. Een diffuus gevoel van onbehagen kenmerkt de vertrouwenscrisis van deze tijd. In het dagelijks werk wordt dikwijls een tekort aan visie en idealen ervaren. Gebrek aan ruimte voor individuele verantwoordelijkheid ontmoedigt eigen inzet. Gevoelens van onmacht roepen boosheid op en afkeer van retoriek en regels. Maar vechten noch vluchten biedt uitzicht op hervorming van structuren en levensstijl. De uitdaging blijft zelf iets te dóen, samen met anderen en in betrokkenheid op de gemeenschap. Overal nemen mensen nu reeds eigen initiatieven tot een meer bewuste manier van leven. Dat biedt hoop op een nieuw toekomstperspectief. Het zijn juist de jongeren die ons vandaag daartoe aansporen. Met kracht van overtuiging, moed en zelfvertrouwen zoeken zij medestanders en inspireren zij hun omgeving met een positief elan.

Mahatma Gandhi zei eens: “De aarde heeft wel genoeg voor ieders behoefte maar niet voor ieders begeerte.” Als schepselen begiftigd met verstand en geweten mag van ons worden gevraagd dat we dit vertalen in dagelijkse zorg voor de aarde en inzet voor een rechtvaardige samenleving. Verbondenheid met de naaste en met de wereld om ons heen heeft Jezus ons zelf voorgeleefd. Met de boodschap van vrede en welbehagen kan kerstmis ons uittillen boven de angst en onzekerheid van deze tijd. Laten wij zeggen wat wij hopen en doen wat wij kunnen.

Tweet

Jarenlang stond de Mirck website in het teken van de Mirck familiegeschiedenis. Om invulling te geven aan de privacywetgeving en verzoeken van diverse belanghebbenden is de site lange tijd niet beschikbaar geweest.

Nu is de Mirck website weer in een compleet nieuwe vorm beschikbaar. De site bevat nu relevante informatie over de duurzaamheidsthema’s: biodiversiteit, energie, grondstoffen, voedsel en water en mijn rol als wethouder van Zwijndrecht.

Ik sta open voor vragen, opmerkingen en suggesties voor deze vernieuwde website.

Henk Mirck

Tweet

Op vrijdag 11 november heeft kinderboerderij de Kiboehoeve meegedaan aan de landelijke Dag van de Duurzaamheid en start van de campagne Alle kinderboerderijen Duurzaam. Op deze dag wordt stilgestaan bij een duurzame samenleving.

Voor basisscholen uit Zwijndrecht waren er de hele dag leuke activiteiten te doen bij de kinderboerderij. Zo heeft wethouder Henk Mirck (Duurzaamheid) voorgelezen aan groep 6 van GBS De Wegwijzer uit het boek Mr Finney en de andere kant van het water.

Leerlingen van deze school en van obs De Twee Wieken (locatie Roedompstraat) hebben meegedaan aan een Poepexcursie. Hierbij werden aan de hand van een opdrachtenwaaier verschillende opdrachten gedaan die met (dieren)poep te maken hebben.

Bij een van de opdrachten werd de interactieve tentoonstelling Het riool leeft gebruikt waarbij de leerlingen een virtueel kijkje konden nemen in het riool. In het Theehuis van de kinderboerderij werd een proefje gedaan met het maken van poep van ontbijtkoek, pindakaas (mét stukjes noot) en appelstroop. Een heel aantal leerlingen durfde zelfs een hap te nemen van hun zelf gedraaide nepdrol. Het belangrijkste onderdeel van de dag was het aanbieden van de resultaten van de Duurzaamheidsscan aan. Deze scan is op vrijdag 4 november uitgevoerd door leerlingen van groep 7/8 van obs De Twee Wieken. De Kiboehoeve scoorde 3 van de 5 sterren. Geen slechte score, maar de leerlingen hebben wel een aantal verbeterpunten genoemd (o.a. afval scheiden).

Al met al was deze Dag van de Duurzaamheid een groot succes!

Tweet